Slow life znaczy luksus

03.01.2010

Sprzeciwiając się utartym zwyczajom, demonstrujemy postawę „zrób to wolniej”. Bez stresu, sztucznych przyspieszaczy, czy zdania „nie mam czasu”. Dzisiaj luksusem jest przejęcie kontroli nad własnym życiem i jego tempem. Zwolnij.

fot. Marek Straszewski Zuza Bu na trawie

Włosi, od których wszystko się zaczęło, w 1986 roku powiedzieli „tak” tradycyjnemu wędzeniu, duszeniu, marynowaniu i dojrzewaniu. Mowa tutaj o namiastce Slow Food, organizacji, która chce chronić od zapomnienia wszystkie „ginące gatunki” potraw. Inicjatywa jedzeniowa została nazwana Arką Smaku (The Ark of Taste), co jest wyraźnym odwołaniem do biblijnej arki Noego, zagrożonej przez potop żywności typu fast food.

W Polsce po raz pierwszy stało się głośno o ślimaku w 2002 roku. Mięczak, jako symbol ruchu Slow Food, który w swej naturze jest powolny, pokazuje część życia zupełnie nie pasującego do współczesnego świata. U nas organizacja lansuje naturalny tryb życia i jedzenie organiczne. Hasło przewodnie to "Odkrywanie smaków zamiast biernego ich przyjmowania”. Bez polepszaczy smaku i zapachu, ale z czarną ceramiką, czyli La Chamba. Cóż to takiego? „Naturalne zachowywacze naturalności”, a dokładniej ręcznie wykonane naczynia z czarnej gliny, w których można piec i gotować, a przyrządzone w nich potrawy idealnie zachowują swój smak i aromat.

Garnek z czarnej ceramiki

W centrum Warszawy, na drugim piętrze Cafe Colombia, gdzie można się napić kawy Arabiki, mieści się Galeria Artesania, w której znajduje się rękodzieło artystyczne wytwarzane przez rzemieślników-artystów w małych miasteczkach w Kolumbii, Meksyku i Wenezueli. Oprócz czarnej ceramiki galeria oferuje ręcznie malowane szkło – talerze i kieliszki, misy i wazony z traw, hamaki z grubego, kolorowego płótna, drewniane tace z ceramiczną dekoracją, które pozwalają delektować się slow life.


Cafe Colombia, Mokotowska 52, rower Gazelle

Slow food nie należy traktować jako mody, przelotnego trendu. To walka z wszelako rozumianą cywilizacją instant. Jedzenie w spokoju, powoli, bez pośpiechu i w skupieniu oraz kontakt z naturą wyostrzą w nas zmysły, dzięki czemu tak wiele nowych smaków, wrażeń nie umknie nam dosłownie sprzed nosa.

By żyć w stylu slow, należy zwolnić, wręcz zatrzymać pęd życia, ukłonić się w stronę natury. Mniej czasu poświęcać na codzienne obowiązki, pracę i zdobywanie rzeczy materialnych, a więcej na kontakt z przyrodą. Warto zacząć od roweru. Codzienna droga do pracy ścieżkami rowerowymi, które znajdują się tuż przy parkach, jest dobrym początkiem. Taki codzienny, obowiązkowy wypoczynek na łonie natury przywraca spokój i działa wyciszająco na cały organizm, jest ukojeniem i dla ciała, i dla duszy. Zwolennicy idei życia slow przekonują, że dzięki temu odzyskamy poczucie zadowolenia i wewnętrznej harmonii.

Magdalena Romanowicz

Przeczytaj również:
Kawa fair trade smakuje luksusowo
Ręcznie robione torebki Nowińska
Absurd z poliestru - ekologia w modzie
Organic design: inspiracja naturą

Zobacz również:

Top10tastes ROWERY - designerskie rowery